← กลับหน้าใบถอดปริมาณ

หลังบ้าน · เปรียบเทียบแบบมาตรฐาน · 297989–297990

อาคารรับน้ำแบบที่ 1 · VU1–VU6

ใบถอดเหล็ก RB6 / RB9 ทั้ง 6 TYPE · พื้น ผนัง ค้ำยัน เหล็ก และไม้แบบ · คาน พื้นรอยต่อ และชั้นรอง · ความสูงภายนอกท่อ · งานดินทั้ง 6 TYPE · เมทริกซ์ปริมาณ · ตรวจชิ้นส่วน 3D ของ VU1

งานจ้างเหมาและงานดำเนินการเองใช้ใบถอดเดียวกัน เมื่อแบบ มิติ และขอบเขตเดียวกัน ปริมาณสุทธิต่อแห่งต้องเท่ากัน

ความลึกน้ำ D ตามตารางคูส่งน้ำ · แบบ 297983

ขอบเขตของคูส่งน้ำทั้ง 6 TYPE ตาม DXF 297983
TYPEB × H (ม.)Q (ลบ.ม./วินาที)D (ม.)

กรอบทดลองของโครงการสำหรับทุก TYPE ใช้ท่อ Ø 0.20, 0.30, 0.40, 0.50, 0.60, 0.80, 1.00, 1.20 หรือ 1.50 ม. และความยาวถึง 20 ม. ก่อนใช้คู่ TYPE–ท่อ ให้ตรวจ DIA. ช่องเปิด ระดับท้ายท่อ และแนวรอยต่อเดิม–ใหม่ของรูปตัดที่ใช้กับอาคารนั้น

เลือก TYPE เพื่อดูขอบเขตที่แบบให้ไว้ ถ้าทราบ Q หรือความลาดคู ให้กรองตามข้อมูลที่มี ตารางนี้ใช้ตรวจความลึกน้ำเท่านั้น โมเดลอาคารด้านล่างยังเป็น VU1

ดูค่าที่ตรงเงื่อนไขและรหัสวัตถุใน DXF
Q (ลบ.ม./วินาที)ความลาดคูD (ม.)วัตถุ DXF

รูปตัดคูแยก B (กว้างใน), H (สูงคู) และ D (ลึกน้ำ) ออกจากกัน ขนาดท่ออ่านจาก DIA. ของอาคาร การทราบ D ไม่ได้บอกว่าท้ายท่อสูงหรือต่ำกว่าก้นคู

เลือกกรณีจากรูปตัด ก–ก · 297989–297990

เมทริกซ์เริ่มที่กรณีทดลองระดับเท่ากันตามโจทย์ ถ้ายังไม่ทราบความสัมพันธ์ของแห่งนั้น ให้เทียบทั้งสามกรณี เมื่อมีระดับท้ายท่อและระดับก้นคู ให้เทียบบนฐานเดียวกัน กำหนด x และผลต่างระดับ

ช่วงตรง 2.00 ม. และช่วงเปลี่ยน 1.00 ม. เป็นระยะในแปลน กรณีระดับต่างกันต้องอ่านระดับทั้งสองปลายก่อนหาความยาวลาด

เมทริกซ์ปริมาณ · อาคารรับน้ำแบบที่ 1

หนึ่งแถวแทนหนึ่งกรณีทดลอง เลือก TYPE และเงื่อนไขที่จะเปรียบเทียบ แต่ละแถวอ่าน D จากช่อง Q–ความลาดในแผ่น 297983 แล้วจับคู่กับ Ø ท่อและกรณีระดับท้ายท่อจากรูปตัด ก–ก

เมื่อแบบไม่ได้เขียน x หรือระดับต้น–ปลาย

รอยต่อ x วัดจากต้นช่วงตรงหลังหัว 0.15 ม. ถ้าเก็บพื้นเดิมถึงเชิงลาด 1 ดิ่ง ต่อ 1.5 ราบ ให้ใช้ผลต่างระดับระหว่างยอดกับเชิงลาดของชิ้นนั้นคูณ 1.5 เมื่อยังระบุขอบเดิมไม่ได้ ให้แสดงปริมาณตั้งแต่ x = 0 ถึง 2.00 ม. ถ้ายืนยันว่าไม่มีพื้นเดิมที่เก็บในช่วงตรงจึงใช้ x = 0 กรณีนี้ถือว่ารอยต่ออยู่ในช่วงตรงและสร้างช่วงสอบใหม่ทั้งช่วง

ระดับต้น–ปลาย ถ้ากำหนดว่าเสมอกัน ใช้ Δ = 0 แม้ไม่ทราบระดับ รทก. ถ้ามีตัวเลข ให้คำนวณ Δ = ระดับท้ายท่อ − ระดับก้นคู บนฐานระดับเดียวกัน หากยังไม่ทราบว่าเท่ากัน สูงกว่า หรือต่ำกว่า ให้เปิดทั้งสามกรณีเพื่อเทียบปริมาณ ขนาด |Δ| ที่ใช้ทดลองปรับได้ใน สมมติฐานบ่อ

· ก้นบ่อวัดถึงขอบนอกชิ้นงาน ระยะเผื่อทำงาน 0.00 ม.

ดินขุดและดินถมด้วยแรงคน · เทียบทั้ง 6 TYPE

TYPEB × H ตาม 297983 (ม.)ดินขุดด้วยแรงคน (ลบ.ม.)ดินถมบดอัดด้วยแรงคน (ลบ.ม.)

ปริมาณประมาณต่อบ่ออาคารหนึ่งแห่ง ไม่รวมร่องท่อภายนอก ตารางนี้เทียบทุก TYPE โดยใช้ Ø ระดับท้ายท่อ และช่วง x เดียวกัน เปลี่ยน Ø หรือระดับที่ตัวเลือกด้านบนได้ เมื่อเลือก “ทั้งหมด” ใช้ Ø 0.30 ม. หรือระดับเสมอก้นคูในช่องนั้นเพื่อเทียบเท่านั้น

เมื่อเว้น x ทั้งสองช่อง ทุกตารางทดลองช่วง 0–2 ม. เหมือนกันทุก TYPE หรือเลือกค่าประมาณจากรูปมาตรฐานเพื่อเทียบทุก TYPE ที่ระยะเดียวกัน ปรับช่วง x · ปรับสมมติฐานบ่อ

ถอดจากขอบเขตชิ้นส่วน · VU1–VU6

ค้ำยัน คสล. ลูกศรมิติ 1.00 ม. ในแปลน 297989 (2035BA0C) และ ก–ก (2035BC4D) จบที่หน้าค้ำยัน ตัวค้ำยันยื่นต่อไปด้านคู คิดในงานคูเมื่อแบ่งงานที่ปลายช่วงสอบ หากบัญชีโครงการรวมชิ้นนี้ไว้กับอาคาร ให้ย้ายทั้งชิ้นและตัดออกจากยอดคู ปริมาตรช่วงใสต่อชิ้น = 0.10 × B × 0.07

พื้นและผนัง รูปตัด ข–ข/ค–ค 297990 ให้ระยะแต่ละข้างจากช่องท่อถึงผิวในผนัง 0.15 + 0.15 ม. ผนังหนา 0.10 ม. จึงได้กว้างนอกต้น W₀ = Ø + 0.80 ม. และกว้างนอกปลาย W₁ = B + 0.20 ม. กรณีทดลองให้พื้นเสมอขอบนอกผนัง พื้นปกติหนา 0.10 ม. ในแนวดิ่ง ส่วนที่พาดบนบ่าเดิมคิดความหนาเฉพาะช่วง ระยะพื้นใหม่ในแปลน = (2 − x) + 1 ม. กรณีระดับต่างให้พื้นเปลี่ยนระดับเชิงเส้นในช่วงสอบ 1 ม. ปริมาตรพื้นใช้ความหนาแนวดิ่งกับพื้นที่ในแปลน

ผนังใหม่สองข้างเริ่มจากหัว 0.15 ม. ผ่านช่วงตรง 2 ม. แล้วสอบเข้าหาคู 1 ม. ความสูงปลายใช้ H ของ TYPE ต้นทางใช้ความสูงที่กำหนดในกรณี หรือกรอบทดลองเดียวกับงานดิน ปริมาตรผนังเหนือพื้นต่อข้าง = 0.10 × [2.15 × สูงต้น + 1 × (สูงต้น + H)/2] ในช่วงที่เก็บพื้นเดิมรวมส่วนท้องผนังข้างละ 0.10 × ความหนาพื้นปกติ × (0.15 + x) ลบ.ม. คานบนคิดเฉพาะช่วงใสใน ตารางคาน พื้นรอยต่อ และชั้นรอง

ไม้แบบ รวมเฉพาะผิวที่ต้องตั้งแบบขณะเท รายการในตารางคำนวณผิวข้างของผนังทั้งสองตามความยาวแนวจริง หักส่วนเทแนบของเดิม ช่องเปิด หรือผิวสัมผัสที่ซ้ำ พื้นที่นี้ใช้กับค่าแรงต่อรื้อแบบ (ตร.ม.) ถอดวัสดุไม้ตามตัวอย่างเกณฑ์หน้า 65 ที่ 0.06 ลบ.ม./ตร.ม. ใช้เฉลี่ย 2 ครั้ง เลือกผิวขอบฐาน คาน และค้ำยันที่ต้องตั้งแบบได้ตามขอบเขต หักเฉพาะผิวที่แนบเดิม หลักเกณฑ์งานชลประทาน ส่วนที่ 2 ข้อ 3 รายการ 8

เหล็กเสริมตาม 297990 ข–ข มี RB6 ชั้นบน 6H และ Ø6 @ 0.20 ม. ผนังมี 1-6F, 1-6D และ 6F @ 0.20 ม. ค–ค มี RB6 พื้น Ø6 @ 0.20 ม. และ RB9 รูป 9H @ 0.22 ม. ต่อจากผนังลงพื้น รูป ก–ก มี 2-6H แยกตามตำแหน่ง สัญลักษณ์ 1 หรือ 2 คือจำนวนตามที่กำกับ ส่วน @ คือระยะเรียง สำรวจแนวเดียวกันจากหลายรูปแล้วนับครั้งเดียว

ถอดแต่ละกลุ่มตามจำนวนเส้นและความยาวสุทธิตามรูปดัด RB6 ใช้ 0.222 กก./ม. และ RB9 ใช้ 0.499 กก./ม. เปิดชั้นเหล็ก ข–ข/ค–ค · มอก. 20-2559 ตารางที่ 2

ใบคูณเหล็กตามตำแหน่งใน 297990

เหล็กเสริมต่อแห่ง · VU1–VU6

เปรียบเทียบหก TYPE ตามระดับท้ายท่อและขอบเขตที่เลือก ตารางแสดงจำนวนชิ้น ความยาวสุทธิตามแนวแกน และน้ำหนักแยกขนาด กดชื่อ TYPE เพื่อไล่ทุกเส้นในกรณีนั้น

มิติปลายและรูปดัดที่ใช้ทดลอง (เมตร)

แผ่น 297990 ระบุว่าไม่แสดงมาตราส่วน ค่าด้านล่างเป็นค่าทดลองจากสัดส่วนเส้น DXF สำหรับแสดงผลกระทบต่อยอด ต้องแทนด้วยรายละเอียดที่ยืนยันเมื่อใช้ปิดยอดรายแห่ง หมายเหตุ 297980 ข้อ 15.1 วางเหล็กชั้นเดียวกึ่งกลางความหนา ข้อ 16 อ้าง มฐย-4-058 สำหรับระยะฝังและต่อทาบของเหล็กกลม

วางเส้นแรกและสุดท้ายที่ระยะร่น แล้วแบ่งช่องเท่ากันไม่เกิน @ ที่กำกับ ตัดเหล็กแนวนอนที่ขอบผนังช่วงสอบ เลือกทางเลือกเหล็กตรงตามยาวในพื้นใหม่ แบบ ข–ข แสดงฐานผนังเลยพื้นเดิมลงไป จึงใช้แนวผนังเต็มหน้าตัดในกรณีนี้ แยกเหล็กฐานสองข้างที่ปลายช่วง ข–ข ออกจากเหล็กในพื้นใหม่ การต่อเนื่องที่ปลาย รูปดัด D/F และรายละเอียดบ่าต้องตรวจสำหรับงานรายแห่ง

TYPE / H₀ (ม.)RB6 · 0.222 กก./ม.RB9 · 0.499 กก./ม.
เส้นม.กก.เส้นม.กก.
รายการรายเส้นและ handle ใน DXF

รหัสตำแหน่ง / รูปเหล็กตำแหน่งแกน (ม.)ยาว (ม.)หนัก (กก.)DXF 297990

· ดาวน์โหลด CSV รายเส้นของกรณีตัวอย่างทั้งหก TYPE · น้ำหนักต่อเมตรตาม มอก. 20-2559 ตาราง 2

ตรวจคูณเฉพาะกลุ่มด้วยความยาวที่ทราบ

ใช้ความยาวเหล็กสุทธิตามแบบ ไม่บวกเผื่อ นับส่วนงอ ฝัง หรือทาบเฉพาะตำแหน่งที่แบบหรือรายละเอียดมาตรฐานที่แบบอ้างกำหนด นับครั้งเดียวในความยาวของเส้นนั้น เส้นที่ไม่มีรอยต่อใช้ระยะทาบ 0 ม. ไม่บวกเศษตัดหรือร้อยละสูญเสียในยอดกิโลกรัม หลักเกณฑ์ชลประทาน 2569 ส่วนที่ 2 ข้อ 3 หน้าพิมพ์ 55–56

คำนวณหนึ่งกลุ่มและหนึ่งรูปตัดต่อครั้ง สำหรับ @ เมื่อวางเส้นที่ปลายทั้งสองและจำกัดระยะห่างไม่เกินค่ากำกับ ให้ปัดจำนวนช่องขึ้นแล้วบวก 1 เส้น หากช่วงสอบทำให้ความยาวตัดต่างกัน ให้แยกตามความยาวจริงแล้วรวมน้ำหนักตามขนาด

คานเหนือปากท่อ พื้นบริเวณรอยต่อ และคอนกรีตหยาบ · ต่อแห่ง

ขอบพื้นปรับให้เสมอหรือกว้างกว่าผิวนอกผนังได้ ความยาวคานยังใช้ช่วงใสตามรูปตัด หากผนังตั้งนอกขอบพื้นต้องใช้รูปฐานแยกตามแบบโครงการ

ตัวเลขบ่า 0.0583 และ 0.0651 ม. เป็นค่าประมาณจากเส้น DXF สำหรับทดลอง เปลี่ยนเป็นมิติที่กำกับในรูปตัดรายแห่งได้ กรอกรอยต่อเรียบด้วยความยาวบ่า 0 ม. กำหนด x หรือเลือกตัวอย่าง x = 1.50 ม. · ปรับความหนาชั้นรอง

TYPEคานสุทธิ (ลบ.ม.)พื้นใหม่บนบ่า (ลบ.ม.)พื้นใหม่รวมบ่า (ลบ.ม.)พื้นที่รองบนดิน (ตร.ม.)คอนกรีตหยาบ (ลบ.ม.)

คอลัมน์พื้นบนบ่าเป็นส่วนหนึ่งของพื้นใหม่รวมบ่า แต่ละ TYPE เป็นทางเลือกของหนึ่งแห่ง ส่วนกรณีท้ายท่อต่างระดับใช้ความหนาวัดในแนวดิ่งกับพื้นที่ฉายในแปลนตามสมมติฐานเมทริกซ์
ตรวจแนวและมิติจาก DXF

คานเหนือช่องท่อ ก–ก 297989 แสดงช่วงหัว 0.15 ม. (2035BC2C) แผ่น 297990 กำกับความสูง 0.15 MIN. (2035D236/2035C2B3/2035D23B) และ ข–ข/ค–ค ระบุ 0.15 ม. (2035C349/2035C413) ให้หักผนังข้างละ 0.10 ม. จาก W₀ เนื้อคานอยู่เหนือวงท่อทั้งสองใน ข–ข/ค–ค จึงหักช่องท่อ 0 ลบ.ม. สำหรับรูปนี้ ปริมาตร = 0.15 × สูงคาน × (Ø + 0.60) ค่านี้เป็นคานบน ไม่รวมปลอกต่อท่อที่หมายเหตุอ้าง มฐย.-2-004

พื้นและบ่าเดิม ก–ก แผ่น 297989 มีขอบขั้น 2035B793/7B3/7B4 แผ่น 297990 แสดงซ้ำที่ 2035BD7A/BD99/BD9B ใช้ระยะ 2.00 ม. เทียบแนวนอน และความหนา 0.10 ม. เทียบแนวดิ่ง คิดพื้นใหม่เต็มความหนานอกบ่า ส่วนที่พาดบนบ่าใช้เฉพาะความหนาเหนือบ่า สมมติบ่าพาดเฉพาะช่วงใสระหว่างผนังทั้งสอง เนื้อคอนกรีตของฐานเดิมด้านล่างคงไว้

คอนกรีตหยาบรองใหม่ หมายเหตุ 297980 ข้อ 8 (20398859–5A) ระบุส่วนผสม 1:3:5 หนาอย่างน้อย 0.05 ม. พื้นที่รอง = พื้นที่พื้นใหม่ในแปลน − พื้นที่สัมผัสบ่าเดิม + พื้นที่รองใต้ผนังใหม่ก่อนรอยต่อที่วางบนดิน รูป ข–ข แสดงแนวท้องผนังสองข้างที่ 2035C322/323 และท้องพื้นเดิมที่ 2035C321 ส่วนที่ผนังอยู่บนพื้นใหม่มีชั้นรองนับแล้ว คานบนไม่มีพื้นที่รองบนดิน

ท่อ คสล. ตาม DXF แผ่น 297989 ระบุ DIA. ในแปลน (2035B9A7) และ 297990 ระบุ DIA. ใน ข–ข / ค–ค (2035C3D6 / 2035C3DB) ขนาดที่เลือกในเมทริกซ์มาจากกรอบโครงการ 9 ขนาด หมายเหตุ 297980 ข้อ 5 กำหนดความแข็งแรงไม่ต่ำกว่าชั้นที่ 3 อ้าง มฐย.-2-002 หรือ มอก. 128-2528 ตามแบบ

ตรวจขนาด Ø 0.20 ม. กับตารางผลิตภัณฑ์

Ø 0.20 ม. อยู่ในกรอบทดลอง ตารางที่ 1–2 ของ มอก. 128-2560 เริ่มที่ Ø 0.30 ม. หลักฐานจาก มฐย.-2-002 สำหรับ Ø 0.20 ม. ยังไม่ยืนยัน ตารางขนาดของ สมอ.

ความสูงภายนอกของท่อ คสล. ตามขนาดที่เลือก

สำหรับท่อกลมวางแนวนอน h ภายนอกของลำตัวท่อ = Ø ภายใน + 2T โดย T คือความหนาผนังหนึ่งข้าง เมื่อยังไม่มีความหนาท่อรายแห่ง ตารางแสดงค่าทดลองจากร่างรับฟังความคิดเห็น หน่วยเมตร ช่วงปากระฆังที่ขยายให้ใช้มิติปากของท่อที่จะวางจริง

Ø ภายในT ผนังh ภายนอกลำตัวพื้นถึงยอดท่อนอก ใน ค–คที่มามิติ

แบบ 297980 ข้อ 5 ระบุชั้นท่อไม่ต่ำกว่าชั้น 3 อ้าง มฐย.-2-002 หรือ มอก. 128-2528 ตารางข้างบนใช้ D และ T จาก ร่างรับฟังความคิดเห็น มอก. 128-2560 ตาราง 1–2 เพื่อเทียบผลิตภัณฑ์ มิติระบุของ Ø 0.20 ม. ยังไม่มีในสองตารางนี้

รูป ค–ค แผ่น 297990 มิติ 2035C423 วัดจากพื้นถึงท้องท่อด้านใน 0.10 ม. จึงได้ระยะจากพื้นถึงยอดท่อนอก = 0.10 + Ø ภายใน + T ใช้ระยะนี้ตรวจท้องคาน ส่วน H1 = 0.80 ม. ใน Excel สจจ.17 บึงกระโตนเป็นความสูงดินถมหลังคันของคู RMC สาย 14 การหาความสูงดินถมรอบบ่อใช้ผลต่างระดับดินที่จุดนั้น ดูเซลล์ Excel

ท่อ คสล. ตามค่าผู้ใช้

เลือก Ø ด้านบนและกรอกความยาวตามแกนวางใหม่ เมทริกซ์ใช้ความยาวนั้นเป็นปริมาณท่อโดยตรง หากเว้นว่างจะแสดงช่วงทดลองด้านล่าง

รอยต่อใช้จุดอ้างอิงเดียวกันทั้ง VU1–VU6 วัด x ตามแนวคูจากต้นช่วงตรง 2.00 ม. หลังช่วงหัว 0.15 ม. ถึงขอบพื้นเดิมที่เก็บ ในรูปมาตรฐาน แนวปลายลาดอยู่ประมาณ 1.50 ม. จากจุดนี้ เมื่อใช้แนวนี้เป็นรอยต่อในการทดลอง พื้นใหม่ในแปลนยาวประมาณ 1.50 ม. ตรวจจุดอ้างอิงในแปลนและ ก–ก

ปรับรอยต่อและมิติที่แตกต่างจากกรณีมาตรฐาน

สำหรับพื้นที่รอยต่ออยู่ในช่วงตรง 2.00 ม. และสร้างใหม่ตลอดช่วงสอบ 1.00 ม. วัด x จากต้นช่วงตรงถึงปลายพื้นเดิม กรอกขอบล่างและขอบบนของ x ที่ต้องการทดลอง ถ้าใช้ระยะเดียวให้ใส่ค่าเท่ากันทั้งสองช่อง

พื้นที่ช่วงตรงเป็นสี่เหลี่ยม ช่วงสอบกว้างเปลี่ยนเชิงเส้น มิติที่กรอกใช้ทดลองร่วมกับทุกแถวที่กรอง เลือก TYPE เดียวเมื่อต้องการใช้มิติเฉพาะ TYPE

ดินขุดและดินถมด้วยแรงคน · สมมติฐานบ่ออาคารขนาดเล็ก

เทียบระดับหลังคัน ดินเดิม และสูตรถมที่พบใน Excel

เขตแรงคนในกรณีนี้คือบ่ออาคารตั้งแต่ระยะหัว 0.15 ม. ผ่านช่วงตรง 2.00 ม. ถึงปลายช่วงสอบ 1.00 ม. ขุดและถมกลับด้วยแรงคนตลอดพื้นที่ทำงานในบ่อ รวมถมยกคันภายในช่วงนี้เมื่อกำหนดความสูงเพิ่ม แนวร่องท่อและคันคูนอกอาคารคิดแยกที่หน้าตัดต่อ

ดินเดิมซ้าย–ขวากรอกแยกได้ เมื่อเว้นช่องใช้สัดส่วนระดับดินเดิมเทียบกับ H ในรูป ข–ข เป็นกรณีประมาณ แล้วใช้ระดับนั้นตลอดช่วงที่ถอด

แบบ 297989 · รูปตัด ข–ข ของดินถม

จากผิวนอกผนังถึงขอบสันอย่างน้อย 0.50 ม. (2035C9A3–A6) แล้วลาดออกสู่ดินธรรมชาติ 1 ราบต่อ 1 ดิ่ง เส้น 2035BA77, 2035BA82, 2035BA90 ในหน้าตัดมีผลต่างพิกัดราบเท่ากับผลต่างพิกัดดิ่ง แปลนเขียน 1:1 สองข้างที่ 2035B953/961 และ 2035B957/BA3C

ส่วนถมคืนซ้าย · 2035BA78 และ 2035BA7Aส่วนถมคืนขวา · 2035BA85 และ 2035BA922035BA782035BA792035BA832035BA852035BA912035BA7A2035BA7B2035BA922035BA932035BA762035BA772035BA7D2035BA902035BA7E2035BA822035BA712035BA722035BA732035BA742035BA872035BA882035BA892035BA8A2035BA8B2035BA8C2035BA8E2035C9A22035C9A32035C9A92035C9A72035C9A80.50 MIN.1:1
พื้นที่แรเงาคือขอบเขตถมคืนใต้แนวดินเดิมของ ข–ข · เขียวคือผิวคัน น้ำตาลคือแนวขุดถมคืน เทาประคือดินเดิม เส้นเขียวประคือแนวคันอีกระดับที่ฉายอยู่ในรูปเดียวกัน

ฝั่งซ้ายปิดพื้นที่ด้วยผิวดินเดิม 2035BA78 ขอบผนัง 2035BA72 และแนวล่าง 2035BA7A/7B ฝั่งขวาใช้ 2035BA85, 2035BA8E และ 2035BA92/93 ปลาย 2035BA77 ทางซ้ายและ 2035BA90 ทางขวาตรงกับเชิงลาดของพื้นที่ถมคืน ส่วนปลายเส้นฉาย 2035BA82 อยู่คนละตำแหน่ง

20385548 และ 2038555F ให้ลอกอย่างน้อย 0.30 ม. หรือจนพ้นเขตรากพืช มิติ 2035F344/345 และ 20385551/52 ชี้ชั้นที่ลอกทั้งสองข้าง ข้อความ 2038555E และเส้นชี้ 20427C79 อยู่ที่ส่วนถมคืนฝั่งขวา ระบุความแน่นไม่น้อยกว่า 85% S.P.C.T. ปริมาณในเว็บใช้ก้นลอกแนวราบและลาดกลับขึ้นหาดินเดิมตาม ข–ข หากแบบบ่อจริงขุดลึกกว่าชั้นนี้ ให้เลือกเพิ่มเฉพาะเนื้อขุดข้างฐานส่วนที่อยู่นอกเขตลอก ความลึกและระดับรายแห่งมีผลต่อยอด

Excel ใช้ระดับดินอะไร · อาคาร 297989

ในชีต “297991 อาคารรับน้ำแบบที่ 1” ของ สจจ.33 ให้ดูเลขแบบในแต่ละบล็อก บล็อก 297989 มีระดับดังนี้ (ม.รทก.)

TYPEหลังคันคูก้นคูพื้น outletเซลล์
VU114.4613.9613.66AA12:AA14
VU210.469.919.81S12:S14
VU37.997.397.29K12:K14
VU49.809.109.00C12:C14

ดินถมสี่บล็อกนี้ใช้สูตร (1.43 + 0.99 + 0.31) × 2 = 5.46 ลบ.ม. ที่ AA35, S35, K35 และ C35 สูตรใช้ค่าคงที่ ไม่มีเซลล์ระดับดินเดิมในสูตร ชีตงานดินของตัวคูมีระดับดินเดิมรายสถานี แต่หัวใบอาคาร Z2 ระบุระยะที่ 2 ส่วนหัวชีตงานดินระบุระยะ 3

VU5 สจจ.17 บึงกระโตน บันทึกยอดถม 5.46 ลบ.ม. ที่ “รายละเอียดราคางานอาคาร” B2031 VU6 โครงการเดียวกันระบุอาคาร 297989 ที่ต้นคู RMC สาย 14 สถานี 0 (“Data_U-Shape งานอาคาร” แถว 12) ตารางตัวคูช่วง 0–960 ม. ใช้ H1 ความสูงดินถมหลังคัน 0.80 ม. และ H2 ความลึกก้นคู 0.80 ม. (“Data_U-Shape งานดิน” K8:L8) ส่วน B2049 ในใบอาคารบันทึกยอดถม 5.46 ลบ.ม. โดยตรง

ชีตที่ตรวจยังไม่มีคู่ระดับดินเดิมกับสันถมที่จุดเดียวกันสำหรับทุก TYPE ให้เทียบระดับรายแห่งใน สมมติฐานรูปตัด

TYPE · Q · ความลาดD (ม.)Ø (ม.)ท้ายท่อท่อใหม่ (ม.)ค้ำยันในยอดอาคาร (ลบ.ม.)ยาวพื้นใหม่ (ม.)คอนกรีตพื้นใหม่ (ลบ.ม.)ดินขุดด้วยแรงคน¹ (ลบ.ม.)ดินถมบดอัดด้วยแรงคน¹ (ลบ.ม.)ผนัง คสล. ต่อข้าง² (ลบ.ม.)พื้นที่ไม้แบบ / ต่อรื้อ² (ตร.ม.)วัสดุไม้เฉลี่ย² (ลบ.ม.)คานรัดปากท่อสุทธิ (ลบ.ม.)พื้นบนบ่า ⊂ พื้นใหม่ (ลบ.ม.)พื้นที่รอง (ตร.ม.)คอนกรีตหยาบ (ลบ.ม.)
¹ ปริมาณประมาณเฉพาะบ่ออาคารต่อแห่ง ปรับเขตแรงคนและสมมติฐานบ่อ
แต่ละคู่ TYPE–Ø ต้องตรวจ DIA. ช่องเปิด และระดับที่จุดต่อกับแบบรายแห่งก่อนรับยอด ท่อวัดตามแนวแกนวางใหม่ ² ผนังวัดต่อข้าง ไม้แบบวัดจากหน้าที่เลือก รายละเอียดขอบเขตอยู่ในหัวข้อ ถอดจากขอบเขตชิ้นส่วน
297989 / 297990 · VU1

ตรวจชิ้นส่วนอาคาร

เปิดเมทริกซ์ปริมาณ VU1–VU6

เปิด 3D คานเหนือช่องท่อ พื้นรอยต่อ และชั้นรอง VU1–VU6

เปิดหลายชั้นพร้อมกันเพื่อดูเหล็กเทียบผนังและพื้น เลือกเส้นเพื่อดูเลขแบบและรหัสวัตถุ

ชิ้นส่วนที่เปิดอยู่ · หลักฐานและข้อมูลที่ต้องใช้
    เพิ่มชิ้นส่วนจากแบบรายแห่ง

    ใช้แกนเดียวกันทั้งอาคาร X ตามน้ำ Y ขวางคู Z ระดับสูงขึ้น หน่วยเมตร ระบุจุดจริงจากแปลนและรูปตัด

    ระบุโครงการ / ตำแหน่งอาคารและกรณีระดับด้านบนก่อนบันทึก

      ใบถอดปริมาณตามแบบก่อสร้าง VU1

      ใบถอด VU1 ใช้แบบก่อสร้าง 297989–297990 ร่วมกับตาราง TYPE 297983 หมายเหตุ 297980 และข้อกำหนดของโครงการ วัดเฉพาะงานใหม่จากมิติที่ตรวจสอบได้ตามหลักเกณฑ์งานชลประทาน พ.ศ. 2569 ส่วนที่ 2 ข้อ 3 รายการที่ขาดมิติให้ระบุข้อมูลที่ขาดก่อนรับยอด

      จุดอ้างอิงรอยต่อ VU1–VU6 และรายละเอียด VU1

      รอยต่อมาตรฐาน VU1–VU6 · ตรวจต้นช่วงตรงหลังหัว 0.15 ม.

      แบบ 297989 และ 297990 แยกช่วงหัว 0.15 ม. ช่วงตรง 2.00 ม. และช่วงสอบ 1.00 ม. ให้วัด x ในแนวราบจากต้นช่วงตรงหลังหัวเดียวกันในแปลนและรูปตัด

      รูปต้นช่วงตรงแนวที่เทียบปลายช่วงตรง
      แปลน 2979892035C8B52035B7AD2035BA06
      ก–ก ระดับเท่ากัน2035BC3Cปลายลาด 2035B78B ที่ 2035B7932035BC3D

      เมื่อเทียบตามช่วง 2.00 ม. ได้ประมาณ 1.50 ม. ทั้งสองรูป และได้ตำแหน่งเดียวกันโดยประมาณใน ก–ก กรณีท้ายท่อต่ำกว่าและสูงกว่าก้นคู ค่า 1.545 ม. เดิมเกิดจากการเริ่มที่หัวลูกศรก่อนช่วง 0.15 ม.

      ตัวเลขกำกับ 1 แนวดิ่ง ต่อ 1.5 แนวราบใน ก–ก ให้ระยะถึงปลายลาด = 1.5 × ความสูงจากยอดถึงเชิงลาด หากขอบพื้นเดิมที่เก็บอยู่ที่เชิงลาดให้ใช้ระยะนี้เป็น x แบบระบุว่าไม่แสดงมาตราส่วน ค่า 1.50 ม. จึงใช้เทียบกรณี ส่วนระยะก่อสร้างใช้มิติกำกับหรือรูปตัดของแห่งนั้น

      ปรับ x หรือใช้กรณีประมาณ 1.50 ม. ในเมทริกซ์ทั้งหก TYPE

      แผ่น 297983 กำหนด B (กว้างใน) = 0.35 ม. และ H (สูงคู) = 0.50 ม. ส่วน D คือความลึกน้ำในคู หน่วยเมตร อ่านตามความลาดคูและอัตราการไหล Q ช่องขีดหมายถึงแบบไม่ได้ให้ค่ากรณีนั้น

      ค่า D ตามความลาดคูและ Q · แบบ 297983
      ความลาดคูD เมื่อ Q = 0.030 ลบ.ม./วินาทีD เมื่อ Q = 0.060 ลบ.ม./วินาที
      1:5000.180.27
      1:1,0000.210.36
      1:1,5000.24—
      1:2,0000.27—
      1:2,5000.30—
      1:3,0000.32—
      1:3,5000.34—
      1:4,0000.36—

      DIA. ในแผ่น 297989 คือเส้นผ่านศูนย์กลางท่อ ต้องอ่านขนาดจากแบบโครงการ ส่วน D ในตารางคูใช้กับระดับน้ำ

      ช่วงตรง 2.00 ม. และช่วงสอบ 1.00 ม. ตามแปลน 297989 · หน้าตัดปลาย B 0.35 ม. × H 0.50 ม. ตามตาราง 297983 พื้นที่ช่องน้ำที่ปลาย = 0.35 × 0.50 = 0.175 ตร.ม. ใช้ตรวจหน้าตัดปลาย

      รูปตัด ก–ก ทั้งสามกรณีมีระยะหัว 0.15 ม. ก่อนช่วง 2.00 ม. (2035BC2C/32/38) และ ค–ค ระบุผนังขวาหนา 0.10 ม. (2035C401) ตรวจความหนาพื้นและขอบเขตที่ใช้กับแต่ละชิ้นแยกกัน

      กรอกเฉพาะค่าที่ตรวจแล้ว ช่องว่างหมายถึงรอข้อมูล

      กรอกมิติที่ตรวจจากแบบโครงการ (เมตร)

      ปริมาณคอนกรีต (ลบ.ม.)

      ชิ้นส่วนค่าที่เก็บกรณีที่กรอกต่างจากค่าที่เก็บ

      บัญชีรายการ VU1 · แยกเหล็กตามขนาด

      รายการหน่วยอ้างอิง
      คอนกรีตโครงสร้างเสริมเหล็กลบ.ม.297989–297990 · วัดปริมาตรชิ้นส่วนที่ก่อสร้างใหม่ กำลังอัดตามข้อกำหนดเฉพาะ หากไม่ได้ระบุ ใช้หมายเหตุ 297980 ข้อ 12
      คอนกรีตหยาบรองพื้นลบ.ม.297980 ข้อ 8 · วัดพื้นที่รองใต้ส่วนที่สร้างใหม่ตามแบบ × ความหนาที่กำหนด (ขั้นต่ำ 0.05 ม.)
      ท่อ คสล. แยกตามขนาด Ø และชั้นท่อม.297989–297990 ระบุ DIA. แยก Ø และวัดตามความยาววางใหม่ 297980 ข้อ 5 กำหนดความแข็งแรงไม่ต่ำกว่าชั้นที่ 3
      เหล็กเส้นกลม RB6 · Ø6 มม.กก.297990 · 2035C3B8
      เหล็กเส้นกลม RB9 · Ø9 มม.กก.297990 · 2035C438
      ค่าแรงตัด ดัด ผูก RB6 · Ø6 มม.กก.ใช้ปริมาณ RB6 จากใบถอด
      ค่าแรงตัด ดัด ผูก RB9 · Ø9 มม.กก.ใช้ปริมาณ RB9 จากใบถอด
      วัสดุไม้เฉลี่ยสำหรับทำแบบลบ.ม.ใช้พื้นที่ตั้งแบบจริงและอัตราใช้ไม้ที่ยืนยัน · ปริมาตรวัสดุไม้
      ค่าแรงต่อรื้อแบบตร.ม.หลักเกณฑ์ชลประทาน ส่วนที่ 2 ข้อ 3 รายการ 8 · ใช้พื้นที่ผิวไม้แบบที่ต้องตั้งและรื้อ
      ดินถมบดอัดแน่นด้วยแรงคนลบ.ม.297989 · 20385545 และรูปตัดถมของโครงการ
      ดินขุดด้วยแรงคนลบ.ม.วัดขอบเขตขุดด้วยแรงคนจากรูปตัดบ่อของอาคาร

      ค่าแรงต่อรื้อแบบอ้างพื้นที่ตั้งแบบจริง ส่วนค่าแรงตัด ดัด ผูกเหล็กอ้างน้ำหนักตามใบตัดของขนาดนั้น

      ประเภทวัสดุและวิธีทำงาน · 297989–297990

      ระยะประมาณ 1 ม. มีสองบริบท ให้จดแยกกัน (1) ระยะจากขอบอาคารถึงขอบก้นบ่อสำหรับหาปริมาณขุด (2) เขตถมใกล้อาคารหรือเหนือท่อสำหรับแบ่งวิธีบดอัด ระยะทั้งสองต้องตรวจจากแบบและสภาพของแต่ละแห่ง การเลือกค่าใดต้องบันทึกที่มาของค่านั้น ห้ามใช้ระยะช่วงสอบ 1.00 ม. ที่มีเส้นบอกระยะในแปลนแทนค่าทั้งสอง

      คอนกรีตโครงสร้างเสริมเหล็ก · ลบ.ม.

      แยกพื้นใหม่ ผนังซ้ายและขวาตามช่วง ตรวจคานรัดปากท่อและค้ำยันเป็นรายชิ้น ระบุหน้าตัดและขอบเขตที่เป็นของงานอาคาร

      ข้อกำหนดกำลังอัด

      ตรวจข้อกำหนดเฉพาะก่อน เมื่อแบบไม่ได้ระบุ ใช้หมายเหตุ 297980 ข้อ 12 ที่อายุ 28 วัน ขั้นต่ำ 175 กก./ตร.ซม. สำหรับแท่งทรงกระบอก Ø15 × 30 ซม. หรือ 210 กก./ตร.ซม. สำหรับลูกบาศก์ 15 ซม.

      handle 20398861–20398863 คำว่า “เบา” ในชีตเทียบไม่ได้ระบุกำลังอัด

      คอนกรีตหยาบรองพื้น · ลบ.ม.

      แยกจาก คสล. หมายเหตุ 297980 ข้อ 8 ส่วนผสม 1:3:5 โดยปริมาตร หนาอย่างน้อย 0.05 ม. ใช้พื้นที่รองใต้ส่วนที่ก่อสร้างใหม่และความหนาที่แบบกำหนด

      297980 · 20398859–2039885A ตรวจพื้นที่รองของส่วนที่สร้างใหม่

      ท่อ คสล. และค้ำยัน คสล.

      ท่อ คสล. ใช้ Ø ตามกรณี ความแข็งแรงไม่ต่ำกว่าชั้นที่ 3 ตาม 297980 ข้อ 5 วัดปริมาณจากความยาววางใหม่ ค้ำยันอยู่ถัดจากหน้าตัดสิ้นสุดช่วงสอบและลงยอดฝั่งคูเมื่อใช้หน้าตัดนี้แบ่งงาน

      297989 พบข้อความท่อ 2035BBB4 ค้ำยัน 2035B89F และของเดิม 2035BFB3–2035BFB6 ต้องตามเส้นชี้ก่อนนับ

      เหล็กเส้นกลม RB6 · Ø6 มม. · กก.

      297990 · 2035C3B8

      เหล็กเส้นกลม RB9 · Ø9 มม. · กก.

      297990 · 2035C438

      ค่าแรงต่อรื้อแบบ · ตร.ม.

      ผิวพื้น ผนัง คาน และค้ำยันที่ต้องตั้งแบบขณะเท แยกตามชิ้นส่วนจริง

      ปริมาตรไม้เป็น ลบ.ม. แยกจากพื้นที่ตั้งแบบเป็น ตร.ม.

      ดินขุดด้วยแรงคน · ลบ.ม.

      ใช้เมทริกซ์ประมาณบ่ออาคารขนาดเล็กด้วยแรงคนตามเขตที่กำหนด เมื่อถอดรายแห่งให้แทนค่าด้วยแนวขุด ก้นบ่อ ระดับดินเดิม และลาดข้างของแห่งนั้น

      เมทริกซ์อาคารนี้ใช้ขอบนอกชิ้นงานเป็นขอบก้นบ่อ ระยะเผื่อทำงาน 0.00 ม. และคำนวณหน้าลาดตามกรณี

      ดินถมบดอัดแน่นด้วยแรงคน · ลบ.ม. หลังบดอัด

      แบ่งตามตำแหน่งเป็นถมกลับข้างอาคาร และถมถึงระดับคันคูเฉพาะส่วนในขอบเขต แบ่งแต่ละเขตตามวิธีจริงเป็นแรงคน เครื่องจักรเบา หรือเครื่องจักร ทำเครื่องหมายถมเหนือท่อเมื่อมีในงาน และตัดเนื้ออาคาร ท่อกับช่องน้ำออก

      297989 ระบุ 85% S.P.C.T. (20385545) และ 297980 ข้อ 7 กำหนดความหนาชั้นบดอัดไม่เกิน 0.15 ม. ภายใต้เงื่อนไขของแบบ ข้อความใน DXF ที่ตรวจยังไม่ยืนยันวิธีบดอัดหรือแหล่งวัสดุถมสำหรับทุกตำแหน่ง

      หลักฐานจากวัตถุ DXF และสถานะการตรวจ

      ไฟล์ 9 กพ 2564 แบบมาตรฐาน U-shape ใหม่.dxf · Model Space · รหัสด้านล่างเป็น handle ของวัตถุ TEXT

      ตรวจพบข้อความกำกับแล้ว การผูกตัวเลขกับเส้นบอกระยะ จุดต้น–ปลาย ชิ้นส่วน และขอบเขตของเดิมยังไม่ครบ ค่าและปริมาณในส่วนทดลองยังใช้ยืนยันยอดถอดจาก DXF ไม่ได้